Dziaders Bieszczadzki
Dziadersus fugiens (Ostrowski, 1975)
Gatunek podkarpacki. Od trzydziestu lat planuje rzucić wszystko i wyjechać w Bieszczady, w których mieszka.
Opis gatunku
Dziaders Bieszczadzki od trzydziestu lat planuje rzucić wszystko i wyjechać w Bieszczady. Ma spakowany plecak, zapuszczoną brodę i dopracowany plan. Jedyną przeszkodą jest to, że w Bieszczadach już mieszka, co komplikuje logistykę wyjazdu.
Gatunek występuje także w formie rozproszonej na terenie całego kraju: jako osobniki, które w barach, na weselach i w pracy deklarują, że „rzucą wszystko i wyjadą w Bieszczady”. Według szacunków Instytutu robi to mniej niż jeden procent populacji. Reszta zostaje, ale ma plecak.
7 objawów Dziadersa Bieszczadzkiego
- 01Od trzydziestu lat mówi, że rzuci wszystko i wyjedzie w Bieszczady.
- 02Trzyma spakowany plecak w przedpokoju.
- 03Zapuszcza brodę w ramach przygotowań.
- 04Wie, gdzie na połoninie nie ma zasięgu, i bardzo to chwali.
- 05Mówi „panie”, kiedy mówi o wolności.
- 06Ogląda w pracy zdjęcia połonin.
- 07Mieszka w Bieszczadach i nadal planuje do nich wyjechać.
Typowe wokalizacje
„Rzucę wszystko i wyjadę w Bieszczady.”
„Tu jest prawdziwa wolność, panie.”
Postępowanie w kontakcie
- 01Nie pytać, kiedy w końcu wyjedzie.
- 02Zachwycić się połoninami.
- 03Nie pisać do niego po szesnastej. Duchem jest już w Bieszczadach.