Dziaders Grzybiarski
Dziadersus fungorum (Sokołowski, 1985)
Gatunek leśny, aktywny we wrześniu i październiku. Zna miejsca od czterdziestu lat i nie powie ich nikomu.
DZI-12 · Gatunek regionalny: Podlaskie · LC, najmniejszej troski
Opis gatunku
Dziaders Grzybiarski pojawia się w lesie przed świtem, w dniu po pierwszym porządnym deszczu. Porusza się szybko i bezszelestnie, a na pytania o drogę odpowiada wymijająco. Swoje stanowiska zna od czterdziestu lat i chroni je skuteczniej niż niejedno państwo swoje granice.
Gatunek gardzi aplikacjami do rozpoznawania grzybów i atlasami, bo sam jest nieomylny, przynajmniej we własnej opinii. Po powrocie z lasu stawia koszyk w widocznym miejscu i czeka, aż ktoś zapyta. Na pytanie „Gdzie?” odpowiada „W lesie”.
7 objawów Dziadersa Grzybiarskiego
- 01Wychodzi do lasu przed świtem, żeby nikt nie widział, dokąd idzie.
- 02Na pytanie „Gdzie?” odpowiada „W lesie”.
- 03Porównuje swój koszyk z cudzymi na leśnym parkingu.
- 04Mówi, że kiedyś to rosły prawdziwki.
- 05Grzyba zawsze kroi przy ziemi, nigdy nie wyrywa. I robi z tego wykład.
- 06Suszy grzyby na nitce nad kaloryferem.
- 07Zna miejsca od czterdziestu lat. Nie powie.
Typowe wokalizacje
„Ja te miejsca znam od czterdziestu lat.”
„Tu kiedyś to rosły prawdziwki.”
Postępowanie w kontakcie
- 01Nie iść za nim do lasu.
- 02Nie pytać o miejsca.
- 03Przyjąć słoik suszonych grzybów i nie pytać o pochodzenie.