Dziaders Żeglarski
Dziadersus nauticus (Kowalczyk, 1978)
Gatunek przybrzeżny Krainy Wielkich Jezior. Pływa tu od siedemdziesiątego ósmego, choć ostatni raz w siedemdziesiątym ósmym.
DZI-11 · Gatunek regionalny: Warmińsko-mazurskie · NT, bliski zagrożenia
Opis gatunku
Dziaders Żeglarski zamieszkuje pomosty i tawerny Mazur, skąd z dezaprobatą obserwuje współczesne żeglarstwo. Każdą łódź ocenia po sposobie klarowania lin, każdą załogę po znajomości szant, a każdy wiatr po tym, czy „to jest prawdziwy wiatr”. Zwykle nie jest.
Ostatni rejs gatunek odbył w 1978 roku i od tego czasu opowiada o nim z rosnącą liczbą szczegółów. Czapkę kapitańską nosi przez cały sezon, mimo braku jachtu, patentu i planów na ich zdobycie.
7 objawów Dziadersa Żeglarskiego
- 01Nosi czapkę kapitańską, choć nie ma jachtu.
- 02Wiąże węzeł ratowniczy na sznurku od firanki.
- 03Ocenia z pomostu każdy manewr cudzej łodzi.
- 04Śpiewa szanty o 23:00. Wszystkie zwrotki.
- 05Twierdzi, że dzisiejszy wiatr to nie jest prawdziwy wiatr.
- 06Kuchnię nazywa kambuzem, a podłogę pokładem.
- 07O rejsie z 1978 roku opowiada co tydzień, za każdym razem dłużej.
Typowe wokalizacje
„Pływam tu od siedemdziesiątego ósmego.”
„To nie jest prawdziwy wiatr.”
Postępowanie w kontakcie
- 01Nie cumować w jego obecności.
- 02Znać przynajmniej jedną szantę. Wystarczy refren.
- 03Nie pokazywać mu nawigacji w telefonie.