Dziaders Kibicowski
Dziadersus futbolicus (Malinowski, 1974)
Gatunek okazjonalny, aktywny w trakcie transmisji meczów. Z kanapy ocenia sędziego, zwalnia trenera i wie, jak należało strzelić.
Opis gatunku
Dziaders Kibicowski zajmuje kanapę kwadrans przed pierwszym gwizdkiem i nie opuszcza jej aż do końca studia pomeczowego. Mecz ogląda pochylony do przodu, z łokciami na kolanach, gotów w każdej chwili wstać i pokazać, jak należało dośrodkować. Każdą niewykorzystaną sytuację kwituje słowami „ja bym to strzelił”, bez względu na odległość od bramki i kąt.
Gatunek dysponuje pełną wiedzą sędziowską i trenerską. Spalonego widzi bez powtórki, a trenera zwalnia średnio dwa razy w trakcie meczu i po zwycięstwie przywraca go na stanowisko bez słowa wyjaśnienia. Punktem odniesienia pozostają dla niego reprezentacje z mundiali w latach 1974 i 1982, których składy recytuje z pamięci, najchętniej w przerwie, przekrzykując reklamy.
7 objawów Dziadersa Kibicowskiego
- 01Mówi „ja bym to strzelił”, także o rzutach wolnych z czterdziestu metrów.
- 02Spalonego widzi szybciej niż sędzia liniowy.
- 03Zwalnia trenera dwa razy w trakcie meczu.
- 04Zwraca się do sędziego bezpośrednio, przez telewizor.
- 05Recytuje składy z mundiali w latach 1974 i 1982. Z rezerwowymi.
- 06Wstaje z kanapy, żeby pokazać, jak należało dośrodkować.
- 07Po przegranym meczu ogłasza, że więcej nie ogląda. Ogląda następny.
Typowe wokalizacje
„Ja bym to strzelił.”
„Trenera to ja bym zmienił już w przerwie.”
Postępowanie w kontakcie
- 01Nie przechodzić przed telewizorem w trakcie akcji.
- 02Nie pytać, kto wygrywa. Zapytać, kto powinien.
- 03Po meczu nie wspominać o rzutach karnych.